പാണ്ഡവരും കൗരവരും – ബാല്യം, വിദ്യാഭ്യാസം, മത്സരങ്ങൾ
വേദവ്യാസന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ കുരുവംശത്തിന് മൂന്ന് തലമുതിർന്ന കാരണവന്മാർ പിറന്നു: അന്ധനായ ധൃതരാഷ്ട്രർ, വിളറിയ ശരീരമുള്ള പാണ്ഡു, ധർമ്മിഷ്ഠനായ വിദുരർ. ഇവർ മൂന്നുപേരും ഹസ്തിനപുരിയുടെ ഭാവിയെ നിർണ്ണയിക്കുന്നവരായി മാറി. ധൃതരാഷ്ട്രർക്ക് അന്ധത കാരണം സിംഹാസനം ഏറ്റെടുക്കാൻ സാധിക്കാതെ വന്നപ്പോൾ, പാണ്ഡു മഹാരാജാവായി ഹസ്തിനപുരി ഭരിച്ചു. വിദുരർ ധർമ്മത്തിന്റെ മൂർത്തിരൂപമായി, രാജ്യത്തിന്റെ പ്രധാനമന്ത്രിയും ധർമ്മോപദേഷ്ടാവുമായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
പാണ്ഡുവിന്റെ വനവാസം: ദുരന്തവും ദിവ്യജന്മങ്ങളും
പാണ്ഡു രാജാവായി വാഴുന്ന കാലത്താണ് ഹസ്തിനപുരിയുടെ ആദ്യത്തെ വെല്ലുവിളി ആരംഭിക്കുന്നത്. ഒരു ദിവസം, പാണ്ഡു മഹാരാജാവ് വേട്ടയാടാൻ പോയപ്പോൾ, മാനുകളുടെ രൂപത്തിൽ രതിക്രീഡയിലേർപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ഋഷിയെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയെയും അബദ്ധത്തിൽ അമ്പെയ്തു. മരണാസന്നനായ ഋഷി പാണ്ഡുവിനെ ശപിച്ചു: “നീ ഏതെങ്കിലും സ്ത്രീയുമായി രതിബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടാൽ നിനക്കും മരണം സംഭവിക്കും!” ഈ ശാപം പാണ്ഡുവിനെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. തനിക്ക് പുത്രന്മാരില്ലെങ്കിൽ വംശം നിലയ്ക്കുമല്ലോ എന്ന ചിന്ത അദ്ദേഹത്തെ വേട്ടയാടി. സിംഹാസനം ഉപേക്ഷിച്ച്, തന്റെ ഭാര്യമാരായ കുന്തിയും മാദ്രിയോടും ഒപ്പം അദ്ദേഹം വനവാസത്തിനു പുറപ്പെട്ടു.
വനത്തിൽവെച്ച്, തന്റെ ശാപത്തെക്കുറിച്ച് കുന്തിയെ അറിയിച്ചപ്പോൾ, അവൾക്ക് ദുർവ്വാസാവ് മഹർഷിയിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച വരദാനത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. ആ വരം വഴി, ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദേവനെ ആവാഹിച്ച് ആ ദേവനിൽ നിന്ന് പുത്രന്മാരെ ലഭിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് കുന്തി വിശദീകരിച്ചു. പാണ്ഡുവിന്റെ അനുവാദത്തോടെ, കുന്തി ധർമ്മദേവനെ ആവാഹിച്ച് യുധിഷ്ഠിരന് ജന്മം നൽകി. യുധിഷ്ഠിരൻ ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു, സത്യസന്ധനും നീതിമാനും ക്ഷമാശീലനും. പിന്നീട്, വായുദേവനെ ആവാഹിച്ച് അതിശക്തനായ ഭീമനെയും, ഇന്ദ്രനെ ആവാഹിച്ച് അജയ്യനായ വില്ലാളി വീരൻ അർജ്ജുനനെയും കുന്തി പ്രസവിച്ചു. ഈ മൂന്ന് പുത്രന്മാരും അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ ഗുണങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടവരായിരുന്നു.
കുന്തിയുടെ ഈ സിദ്ധി കണ്ടപ്പോൾ മാദ്രിക്ക് അസൂയ തോന്നി. അവൾക്ക് കൂടി പുത്രന്മാരുണ്ടാകാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, കുന്തി തന്റെ വരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം മാദ്രിക്ക് നൽകി. മാദ്രി അശ്വിനീദേവന്മാരെ ആവാഹിച്ച് അതിസുന്ദരന്മാരും മിടുക്കരുമായ നകുലനെയും സഹദേവനെയും ജനിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ, പാണ്ഡുവിന് അഞ്ച് പുത്രന്മാരുണ്ടായി, ഇവർ പാണ്ഡവർ എന്നറിയപ്പെട്ടു. വനത്തിൽ അവർക്ക് ഭീഷ്മരുടെ സഹായത്തോടെ കൃപരുടെ അടുത്ത് നിന്ന് പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിച്ചു.
ദുർഭാഗ്യവശാൽ, ഒരു വസന്തകാലത്ത്, പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ മതിമറന്ന പാണ്ഡുവിന് തന്റെ ശാപത്തെക്കുറിച്ച് മറവി സംഭവിച്ചു. മാദ്രിയോടൊപ്പം രതിയിൽ ഏർപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, ഋഷിയുടെ ശാപം യാഥാർത്ഥ്യമായി, പാണ്ഡു മരണമടഞ്ഞു. ഭർത്താവിനോടൊപ്പം ചിതയിൽ ചാടി ആത്മാഹുതി ചെയ്യാൻ മാദ്രി തീരുമാനിച്ചു. തന്റെ മക്കളെ കുന്തിയെ ഏൽപ്പിച്ച് മാദ്രി സതി അനുഷ്ഠിച്ചു. അങ്ങനെ, കുന്തി അഞ്ച് പാണ്ഡവരുടെയും ഏക രക്ഷിതാവായി മാറി. അവൾ അഞ്ചു കുട്ടികളോടൊപ്പം ഹസ്തിനപുരിയിലേക്ക് മടങ്ങി.
കൗരവരുടെ ജനനം: ദുര്യോധനന്റെ ദുശ്ശകുനം
അതേസമയം, ഹസ്തിനപുരിയിൽ ധൃതരാഷ്ട്രർക്കും ഭാര്യ ഗാന്ധാരിക്കും പുത്രസമ്പത്തുണ്ടായി. ഗാന്ധാരിക്ക് വ്യാസന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ നൂറ് പുത്രന്മാരുണ്ടായി, ഒരു പുത്രിയും. ഗാന്ധാരി സാധാരണ പ്രസവം കാത്തിരിക്കാതെ ഒരു മാംസപിണ്ഡം പ്രസവിച്ചപ്പോൾ, വ്യാസൻ അതിനെ 101 ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച് നെയ്ക്കുടങ്ങളിൽ വളർത്തി. അതിൽ നിന്ന് ആദ്യമായി പുറത്തുവന്ന പുത്രനാണ് ദുര്യോധനൻ. ദുര്യോധനൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, കഴുതകളുടെ കരച്ചിൽ, ഭീകരമായ മൃഗങ്ങളുടെ ശബ്ദം, കാറ്റിന്റെ അസാധാരണമായ അലർച്ച എന്നിവയുണ്ടായി. ഇത് ദുശ്ശകുനമായി കണ്ട വിദുരരും മറ്റ് ജ്ഞാനികളും അവനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ധൃതരാഷ്ട്രരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. എന്നാൽ, പുത്രവാത്സല്യം കാരണം ധൃതരാഷ്ട്രർ അതിന് തയ്യാറായില്ല. ദുര്യോധനനു പിന്നാലെ അവന്റെ സഹോദരങ്ങളായ ദുശ്ശാസനൻ, വികർണ്ണൻ തുടങ്ങി നൂറുപേരും ഒരു പുത്രിയായ ദുശ്ശളയും ജനിച്ചു. ഇവർ കൗരവർ എന്ന് അറിയപ്പെട്ടു.
ഹസ്തിനപുരിയിലേക്ക് പാണ്ഡവരുടെ തിരിച്ചുവരവ്: കൗരവരുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടൽ
പാണ്ഡവരുടെ വരവ് ഹസ്തിനപുരിയിലെ അന്തരീക്ഷം മാറ്റിമറിച്ചു. അനാഥരായി എത്തിയ അവരെ ധൃതരാഷ്ട്രരും ഭീഷ്മരും വിദുരരും സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു. എന്നാൽ, കൗരവർക്ക്, പ്രത്യേകിച്ച് ദുര്യോധനന്, പാണ്ഡവരോട് അസൂയ തോന്നി. ബാല്യം മുതലേ ദുര്യോധനൻ ഭീമനെ വെറുത്തിരുന്നു. ഭീമന്റെ ശക്തിയും കഴിവുകളും അവനെ അലോസരപ്പെടുത്തി. ഭീമൻ പലപ്പോഴും കൗരവരെ കളിയാക്കുകയും അവരുടെ കഴിവുകേടുകൾ തുറന്നുകാട്ടുകയും ചെയ്തു. ഈ വൈരം പലപ്പോഴും ചെറിയ കളികളിൽ പോലും വലിയ വഴക്കുകളായി വളർന്നു.
ഒരു ദിവസം, ദുര്യോധനൻ ഭീമനെ വിഷം കൊടുത്ത് കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു. ഭക്ഷണത്തിൽ വിഷം കലർത്തി ഭീമന് നൽകി. വിഷം കലർന്ന ഭക്ഷണം കഴിച്ച ഭീമൻ മോഹാലസ്യപ്പെട്ടു നദിയിൽ വീണു. എന്നാൽ, നാഗലോകത്തെത്തിയ ഭീമന് നാഗരാജാവായ വാസുകിയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ വിഷം ഇല്ലാതാവുകയും, പതിനായിരം ആനകളുടെ ശക്തി ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ സംഭവത്തോടെ പാണ്ഡവരും കൗരവരും തമ്മിലുള്ള വിടവ് വർദ്ധിച്ചു.
ദ്രോണാചാര്യരുടെ വരവും വിദ്യാഭ്യാസവും
പാണ്ഡവരുടെയും കൗരവരുടെയും വിദ്യാഭ്യാസം ഹസ്തിനപുരിയിലെ രാജകുമാരന്മാർക്ക് ഉചിതമായ രീതിയിൽ നടത്താൻ ഭീഷ്മരും വിദുരരും തീരുമാനിച്ചു. ആദ്യം കൃപാചാര്യനായിരുന്നു അവരുടെ ഗുരുകുലത്തിന്റെ ചുമതല വഹിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ, അവരുടെ സൈനികവും ആത്മീയവുമായ വളർച്ചയ്ക്ക് ഒരു മഹാഗുരുവിന്റെ ആവശ്യമുണ്ടെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കി. അങ്ങനെ, ലോകപ്രശസ്തനായ ആചാര്യൻ ദ്രോണർ ഹസ്തിനപുരിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
ദ്രോണാചാര്യർ, ഭരദ്വാജ മഹർഷിയുടെ പുത്രനും പരശുരാമനിൽ നിന്ന് ആയുധവിദ്യ അഭ്യസിച്ചവനുമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ പഴയ സുഹൃത്തായ ദ്രുപദരാജാവിനോടുള്ള പ്രതികാരത്തിന്റെ കഥയുമുണ്ടായിരുന്നു. ദ്രോണർ ദാരിദ്ര്യത്തിലായിരുന്നപ്പോൾ ദ്രുപദനോട് സഹായം ചോദിച്ചെങ്കിലും ദ്രുപദൻ അദ്ദേഹത്തെ അപമാനിച്ചു. ഈ അപമാനത്തിന് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ദ്രോണർ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. രാജകുമാരന്മാരുടെ ഗുരുവാകുന്നതിലൂടെ തന്റെ ലക്ഷ്യം പൂർത്തീകരിക്കാമെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി.
ദ്രോണാചാര്യർ രാജകുമാരന്മാരെ വിവിധ ആയുധവിദ്യകളും യുദ്ധതന്ത്രങ്ങളും പഠിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹം എല്ലാവരെയും തുല്യരായി കണ്ടെങ്കിലും, അർജ്ജുനന്റെ അസാമാന്യമായ കഴിവ് അദ്ദേഹത്തെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. അർജ്ജുനൻ അതിവേഗം ഒരു അഗ്രഗണ്യനായ വില്ലാളി വീരനായി വളർന്നു. ദ്രോണർക്ക് അർജ്ജുനനോട് ഒരു പ്രത്യേക വാത്സല്യം തോന്നി. രാത്രിയിൽ പോലും അർജ്ജുനൻ അമ്പ് എയ്തു പരിശീലിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏകാഗ്രതയും ലക്ഷ്യബോധവും ദ്രോണരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ഒരു ദിവസം ദ്രോണർ ഒരു പരീക്ഷണം നടത്തി. ഒരു പക്ഷിയുടെ രൂപം ഒരു മരത്തിൽ വെച്ചശേഷം ഓരോരുത്തരോടും പക്ഷിയുടെ കണ്ണ് ലക്ഷ്യം വെക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. മറ്റുള്ളവർ പക്ഷിയെയും മരത്തെയും ചുറ്റുപാടിനെയും കണ്ടപ്പോൾ, അർജ്ജുനൻ പക്ഷിയുടെ കണ്ണ് മാത്രം കണ്ടു. ഇത് ദ്രോണരുടെ വിശ്വാസം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. “നിന്നെക്കാൾ വലിയൊരു വില്ലാളി ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പുനൽകുന്നു,” അദ്ദേഹം അർജ്ജുനനോട് പറഞ്ഞു.
ഏകലവ്യൻ: ഗുരുദക്ഷിണയുടെ ദുരന്തം
ദ്രോണരുടെ അടുക്കൽ വിദ്യ അഭ്യസിക്കാൻ ഒരു നിഷാദ രാജകുമാരനായ ഏകലവ്യനും ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നാൽ ദ്രോണർ അവനെ ശിഷ്യനായി സ്വീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു, കാരണം അർജ്ജുനനായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ശിഷ്യൻ. എങ്കിലും, ഏകലവ്യൻ നിരാശനായില്ല. ദ്രോണരുടെ ഒരു മൺപ്രതിമ ഉണ്ടാക്കി അതിനെ ഗുരുസ്ഥാനത്ത് വെച്ച് അവൻ സ്വയം വില്ലാളി വിദ്യ അഭ്യസിച്ചു. തന്റെ കഠിനാധ്വാനത്തിലൂടെയും ഗുരുഭക്തിയിലൂടെയും അവൻ അർജ്ജുനനെക്കാൾ വലിയൊരു വില്ലാളിയായി മാറി.
ഒരു ദിവസം, ദ്രോണരും ശിഷ്യന്മാരും കാട്ടിൽ വേട്ടയ്ക്ക് പോയപ്പോൾ ഒരു നായയുടെ കുര കേട്ടു. അമ്പ് എയ്ത് നായയുടെ വായ നിറച്ചിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ നായക്ക് ഒരു പോറൽ പോലുമേറ്റിട്ടില്ല. ഇത് ഏകലവ്യന്റെ അസാമാന്യമായ അസ്ത്രവിദ്യയായിരുന്നു. ദ്രോണർ ഏകലവ്യനെ കണ്ടുമുട്ടി. തന്റെ പ്രതിമയെ ഗുരുവാക്കി ഏകലവ്യൻ അഭ്യസിച്ച വിവരം ദ്രോണർ അറിഞ്ഞു. അർജ്ജുനന് നൽകിയ വാക്ക് പാലിക്കാനായി, ദ്രോണർ ഏകലവ്യനോട് ഗുരുദക്ഷിണയായി അവന്റെ വലതുകൈയിലെ പെരുവിരൽ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കാതെ ഏകലവ്യൻ തന്റെ പെരുവിരൽ മുറിച്ച് ഗുരുവിന് സമർപ്പിച്ചു. ഈ ത്യാഗം അവന്റെ ഗുരുഭക്തിയുടെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമായി. എന്നാൽ, ഈ സംഭവം ദ്രോണരുടെ പക്ഷപാതിത്വത്തെയും നീതിയെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു.
രംഗഭൂമിയിലെ പ്രകടനവും അർജ്ജുനന്റെ പ്രശസ്തിയും
വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയ രാജകുമാരന്മാർക്ക് തങ്ങളുടെ കഴിവുകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കാനായി ഒരു രംഗഭൂമി ഒരുക്കി. ഭീഷ്മരുടെയും ധൃതരാഷ്ട്രരുടെയും വിദുരരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ എല്ലാ രാജാക്കന്മാർക്കും പ്രജകൾക്കും മുന്നിൽ ഓരോ രാജകുമാരനും തങ്ങളുടെ കഴിവുകൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഭീമന്റെ ഗദായുധത്തിലുള്ള കഴിവ്, യുധിഷ്ഠിരന്റെ സൂക്ഷ്മമായ തന്ത്രങ്ങൾ, നകുലന്റെയും സഹദേവന്റെയും വാൾപ്പയറ്റ് എന്നിവയെല്ലാം ജനങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
എന്നാൽ, എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റിയത് അർജ്ജുനനായിരുന്നു. അവന്റെ വില്ലാളി വിദ്യ അതിഗംഭീരമായിരുന്നു. ആകാശത്ത് പറക്കുന്ന പക്ഷികളെയും ചലിക്കുന്ന ലക്ഷ്യങ്ങളെയും അവൻ അനായാസം അമ്പെയ്തു വീഴ്ത്തി. അവന്റെ അസ്ത്രവിദ്യ കണ്ട് ജനങ്ങൾ ജയജയ വിളിച്ചു. ദുര്യോധനനും കൗരവരും അർജ്ജുനന്റെ ഈ പ്രശസ്തി കണ്ട് അസൂയപ്പെട്ടു.
ഈ സമയത്താണ്, ഒരു അപ്രതീക്ഷിത അതിഥി രംഗഭൂമിയിലേക്ക് കടന്നുവരുന്നത് – കർണ്ണൻ. സൂര്യന്റെ പുത്രനും കുന്തിയുടെ ആദ്യപുത്രനുമായിരുന്ന കർണ്ണൻ, എന്നാൽ രഥം ഓടിക്കുന്ന അധിരഥന്റെയും രാധയുടെയും വളർത്തുമകനായിട്ടാണ് വളർന്നത്. അർജ്ജുനനോട് നേരിട്ട് മത്സരിക്കാൻ അവൻ തയ്യാറായി. അർജ്ജുനൻ ചെയ്ത എല്ലാ കാര്യങ്ങളും കർണ്ണനും അനായാസം ചെയ്തു കാണിച്ചു. ഇത് കണ്ട് ദുര്യോധനൻ സന്തോഷിച്ചു. തനിക്ക് അർജ്ജുനന് തുല്യനായ ഒരു എതിരാളിയെ കിട്ടിയല്ലോ എന്ന് അവൻ ആശ്വസിച്ചു. കർണ്ണന്റെ ജാതിയെക്കുറിച്ച് തർക്കം ഉയർന്നപ്പോൾ, ദുര്യോധനൻ കർണ്ണനെ അംഗരാജാവാക്കി. ഈ സംഭവം കർണ്ണനും ദുര്യോധനനും തമ്മിൽ ഒരു അവിഭാജ്യ ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചു, അത് പിന്നീട് മഹാഭാരത യുദ്ധത്തിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തി.
ഈ അധ്യായം പാണ്ഡവരുടെയും കൗരവരുടെയും ബാല്യകാലത്തെയും വിദ്യാഭ്യാസത്തെയും അവരുടെ ശത്രുതയുടെ ആദ്യകാല അടയാളങ്ങളെയും വിശദീകരിക്കുന്നു. കർണ്ണന്റെ രംഗപ്രവേശം ഈ കഥയ്ക്ക് പുതിയൊരു മാനവും നൽകി. ഈ വൈരാഗ്യങ്ങളാണ് പിന്നീട് വലിയ യുദ്ധത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നത്.