പന്ത്രണ്ട് വർഷത്തെ വനവാസം പൂർത്തിയാക്കിയ പാണ്ഡവർക്ക് മുന്നിൽ, കരാറിലെ ഏറ്റവും കഠിനമായ പരീക്ഷണം വന്നു നിന്നു: ഒരു വർഷത്തെ അജ്ഞാതവാസം. ഈ കാലയളവിൽ ആരെങ്കിലും അവരെ തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ, വീണ്ടും പന്ത്രണ്ട് വർഷം കാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടി വരും. അതുകൊണ്ട്, തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വത്വം മറച്ചുവെച്ച്, മത്സ്യരാജ്യത്തിലെ വിരാടരാജാവിൻ്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ അവർ അഭയം തേടി
പാണ്ഡവർ തങ്ങളുടെ വേഷങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നതിന് മുൻപ് പരസ്പരം സംസാരിച്ചു. ഭീമൻ യുധിഷ്ഠിരനോട്: “ജ്യേഷ്ഠാ, ലോകം ഭരിക്കേണ്ട നമ്മൾ കൊട്ടാരത്തിൽ പാചകക്കാരനായി ജോലി ചെയ്യുകയോ നൃത്തം പഠിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നു. ഇത് എനിക്ക് സഹിക്കാനാവുന്നില്ല.”
യുധിഷ്ഠിരൻ ശാന്തമായി: “അനുജാ, ഈ വേഷങ്ങൾ നമ്മെ അപമാനിക്കാനല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ വിവേകം പരീക്ഷിക്കാനാണ്. രാജകൊട്ടാരത്തിൽ നമ്മൾ മറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ, ശത്രുക്കളുടെ കണ്ണ് നമ്മളിൽ നിന്ന് മാറും. ഈ കഷ്ടപ്പാടുകൾ നമ്മുടെ ധർമ്മത്തിന് വേണ്ടി സഹിക്കാം. ധർമ്മം നമ്മെ സംരക്ഷിക്കും.”
അങ്ങനെ, ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ യോദ്ധാക്കൾ ഏറ്റവും ലളിതവും വിചിത്രവുമായ വേഷങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു
- യുധിഷ്ഠിരൻ (കങ്കൻ): വിരാടരാജാവിൻ്റെ കൂട്ടുകാരനും പകിടകളിയിലെ പങ്കാളിയും.
- ഭീമൻ (വലലൻ): അതിശക്തനായ പാചകക്കാരൻ.
- അർജ്ജുനൻ (ബൃഹന്നള): സ്ത്രീ വേഷത്തിൽ നൃത്തവും സംഗീതവും പഠിപ്പിക്കുന്ന ഗുരുനാഥ.
- നകുലൻ (ഗ്രന്ഥികൻ): കുതിരകളെ പരിപാലിക്കുന്ന അശ്വപാലകൻ.
- സഹദേവൻ (തന്ത്രിപാലൻ): കന്നുകാലികളെ പരിപാലിക്കുന്ന ഗോപാലകൻ.
- ദ്രൗപദി (സൈരന്ധ്രി): രാജ്ഞി സുദേഷ്ണയുടെ ദാസി.
ദാസിയായി കഴിയുന്നതിനിടയിലും ദ്രൗപദിയുടെ ദിവ്യസൗന്ദര്യം ആ കൊട്ടാരത്തിലെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമായി. രാജ്ഞി സുദേഷ്ണയുടെ സഹോദരനും മത്സ്യരാജ്യത്തിലെ സേനാധിപനുമായ കീചകൻ അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ മോഹിതനായി. കീചകൻ ധാർഷ്ട്യത്തോടെ ദ്രൗപദിയെ സ്വന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഒരു ദിവസം, ദ്രൗപദി രാജ്ഞി സുദേഷ്ണയുടെ അരികിൽ കീചകൻ്റെ ദുർവാസിയെക്കുറിച്ച് പരാതിപ്പെട്ടു: “രാജ്ഞീ, അങ്ങയുടെ സഹോദരൻ എന്നെ നിരന്തരം ഉപദ്രവിക്കുന്നു. ഞാൻ ഒരു ദാസിയല്ല, അഞ്ചു ഗന്ധർവന്മാരുടെ ഭാര്യയാണെന്ന് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടും അദ്ദേഹം എന്നെ വെറുതെ വിടുന്നില്ല.” എന്നാൽ, കീചകനെ ഭയമായിരുന്ന സുദേഷ്ണ മൗനം പാലിച്ചു.
കീചകൻ അവസരം നോക്കി ദ്രൗപദിയെ സഭയിൽ വെച്ച് ചവിട്ടി വീഴ്ത്തി അപമാനിച്ചു. ഈ രംഗം കണ്ട് ഭീമൻ്റെ (വലലൻ) കണ്ണുകൾ കോപം കൊണ്ട് ചുവന്നു. ഭീമൻ അടുക്കളയിൽ പോയി ഒരു തൂണുപിടിച്ച് ശക്തിയായി തിരിച്ചു.
ശബ്ദം കേട്ട് യുധിഷ്ഠിരൻ (കങ്കൻ) അവിടേക്കെത്തി: “വലലാ, നിൻ്റെ കോപം നിയന്ത്രിക്കുക. നമുക്ക് ഇനിയും കുറച്ച് മാസങ്ങൾ കൂടി ഒളിച്ചിരിക്കണം. നീ നിയന്ത്രണം വിട്ടാൽ, നമ്മൾ വീണ്ടും വനവാസത്തിന് പോകേണ്ടിവരും!”
ഭീമൻ: “ജ്യേഷ്ഠാ, കൗരവ സഭയിൽ എൻ്റെ പ്രിയ പത്നിയെ അപമാനിച്ചത് ഞാൻ സഹിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഇവിടെയും! എൻ്റെ പ്രതിജ്ഞ പാലിക്കാതെ എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഈ അധർമ്മം ഞാൻ സഹിക്കില്ല!”
രാത്രിയിൽ, ദ്രൗപദി ഭീമനെ കണ്ട് കണ്ണീരോടെ കീചകനെ വധിക്കാനായി അപേക്ഷിച്ചു. ദ്രൗപദിയുടെ അപേക്ഷ സ്വീകരിച്ച്, ഭീമൻ അവൾക്ക് പ്രതികാരം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. കീചകനെ നൃത്തശാലയിലേക്ക് ക്ഷണിക്കാൻ ഭീമൻ ദ്രൗപദിയോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. നൃത്തശാലയിൽ കാത്തിരുന്ന ഭീമൻ, കീചകനുമായി അതിശക്തമായ പോരാട്ടം നടത്തി. അവൻ്റെ ഗദായുധത്തിലുള്ള പ്രഹരത്തിൽ കീചകൻ്റെ ശരീരം ഞെരിഞ്ഞമർന്നു. ഭീമൻ രഹസ്യമായി കീചകനെ വധിച്ചു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ, കീചകൻ്റെ മരണം കേട്ടപ്പോൾ, കൊട്ടാരവാസികൾ സൈരന്ധ്രിക്ക് ഗന്ധർവന്മാരുടെ സംരക്ഷണമുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിച്ചു.
കീചകൻ്റെ മരണം ദുര്യോധനൻ്റെ ചെവിയിലെത്തി. “ചത്തത് കീചകനെങ്കിൽ കൊന്നത് ഭീമൻ തന്നെ” ദുര്യോധനൻ മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു, കീചകനെ കൊല്ലാൻ ഭീമന് മാത്രമേ കഴിയൂ എന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, പാണ്ഡവർ മത്സ്യരാജ്യത്ത് അജ്ഞാതവാസത്തിലാണെന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു. എന്നാൽ, കൃത്യമായ തെളിവ് ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. ദുര്യോധനൻ, പാണ്ഡവരുടെ അജ്ഞാതവാസം പൂർത്തിയാകുന്നതിന് തൊട്ടുമുൻപ് അവരെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരാനായി ഒരു തന്ത്രം ആവിഷ്കരിച്ചു വിരാടരാജ്യത്തിലെ കന്നുകാലികളെ കവർന്നെടുക്കുക .
കൗരവ സൈന്യം വിരാട രാജ്യത്തെ ആക്രമിച്ചു. രാജാവായ വിരാടൻ തെക്ക് ഭാഗത്ത് യുദ്ധത്തിന് പോയിരിക്കുകയായിരുന്നു. കൗരവരെ നേരിടാൻ രാജ്യത്ത് അവശേഷിച്ചിരുന്നത് രാജകുമാരനായ ഉത്തരൻ മാത്രമായിരുന്നു. ഉത്തരന് യുദ്ധം ചെയ്യാനുള്ള ധൈര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഉത്തരൻ യുദ്ധത്തിനു പുറപ്പെടാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ഉത്തരൻ ധൃതിയിൽ ഓടിയെത്തി, നൃത്തശാലയിൽ നിൽക്കുന്ന ബൃഹന്നളയോട് ആജ്ഞാപിച്ചു:”ബൃഹന്നളേ! നീ എൻ്റെ തേരാളിയാകണം. കൗരവർ നമ്മുടെ ഗോക്കളെ മോഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. വേഗം രഥം ഒരുക്കൂ, ശത്രുക്കളെ നേരിടാൻ ഞാൻ ഉടൻ പുറപ്പെടും!”
ബൃഹന്നള (അർജ്ജുനൻ) പുഞ്ചിരിച്ചു. കാലം ആവശ്യപ്പെട്ട ദൗത്യം എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവർ രഥം വേഗത്തിൽ യുദ്ധക്കളത്തിലേക്ക് ഓടിച്ചു.
ഗോക്കളുടെ മറവിൽ മറഞ്ഞിരുന്ന കൗരവസേനയുടെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, ഉത്തരന്റെ വീര്യം ചോർന്നുപോയി. ഭീഷ്മരും ദ്രോണരും കൃപരും കർണ്ണനും അശ്വത്ഥാമാവും അടങ്ങുന്ന മഹാ തേരാളികളെ കണ്ട ഉത്തരൻ ഭയന്നു വിറച്ചു.
ഉത്തരൻ: (ബൃഹന്നളയുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് വിറച്ചുകൊണ്ട്) “ബൃഹന്നളേ, വേഗം രഥം തിരിച്ചോടിക്കൂ! എനിക്ക് ഇവരുമായി പോരാടാൻ കഴിയില്ല! ഇത് യുദ്ധമല്ല, കൂട്ടക്കൊലയായിരിക്കും!”
ബൃഹന്നള ധൈര്യം പകർന്നെങ്കിലും, ജീവനും കൊണ്ട് ഓടാനൊരുങ്ങുകയായിരുന്നു ഉത്തരൻ. അയാൾ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി തിരിഞ്ഞോടി.
ബൃഹന്നള: “രാജകുമാരാ, ഓടരുത്! ധൈര്യശാലികൾ പുറംതിരിഞ്ഞോടുന്നത് ശരിയല്ല.”
ബൃഹന്നള ഉത്തരനെ പിടികൂടി വീണ്ടും രഥത്തിൽ കയറ്റിയിരുത്തി. എന്നിട്ട് യുദ്ധക്കളത്തിനടുത്തുള്ള ശമിവൃക്ഷത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് രഥം ഓടിച്ചു. അവിടെയായിരുന്നു പാണ്ഡവർ അജ്ഞാതവാസത്തിനു മുമ്പ് അവരുടെ ആയുധങ്ങൾ ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരുന്നത്.
ബൃഹന്നള ഉത്തരനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് സത്യം വെളിപ്പെടുത്തി”രാജകുമാരാ, എൻ്റെ അജ്ഞാതവാസം അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ വിരാടരാജകുമാരിയുടെ നൃത്തഗുരുവല്ല. ഞാൻ പാണ്ഡവരിൽ ഒരാളായ അർജ്ജുനൻ ആകുന്നു! ഇനി നീ ഭയപ്പെടേണ്ട.”
ഉത്തരൻ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഞെട്ടിത്തരിച്ചു. തന്റെ തേരാളിയായി വന്നത് ലോകമറിയുന്ന വീരനായ അർജ്ജുനനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ രാജകുമാരൻ ലജ്ജയോടെ അർജ്ജുനന്റെ കാൽക്കൽ വീണു.
ഉത്തരൻ: “അങ്ങെന്നോട് ക്ഷമിക്കണം! ഞാൻ അവിടുത്തെ തേരാളിയായി കരുതിയ…!”
അർജ്ജുനൻ ഉത്തരനെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. ശമിവൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന് തന്റെ ദിവ്യായുധമായ ഗാണ്ഡീവം എടുത്തു.
“സമയമില്ല ഉത്തരൻ. ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്യാം. നീ എൻ്റെ സാരഥിയായി രഥം ഓടിക്കണം.”
അങ്ങനെ, വേഷം മാറിയ അർജ്ജുനന്റെ തേരാളിയായി ഉത്തരൻ രഥം ഓടിച്ചു.
അർജ്ജുനൻ കൗരവ സൈന്യത്തെ ഒറ്റയ്ക്ക് നേരിട്ടു. ഭീഷ്മർ, ദ്രോണർ, കർണ്ണൻ എന്നിവരടങ്ങിയ മഹാരഥന്മാരെ അർജ്ജുനൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പരാജയപ്പെടുത്തി. അവൻ്റെ അസ്ത്രവർഷം കണ്ട് കൗരവർ ഭയന്ന് ഓടിപ്പോയി. ദുര്യോധനൻ നിരാശനായി. അജ്ഞാതവാസം അവസാനിക്കുന്നതിന് കൃത്യം ഒരു ദിവസത്തിന് മുൻപാണ് ഈ യുദ്ധം നടന്നത്.
ദുര്യോധനൻ വാദിച്ചു: “അവർ നേരത്തെ പുറത്തുവന്നു, അവർ വീണ്ടും വനവാസത്തിന് പോകണം!” എന്നാൽ ഭീഷ്മർ പറഞ്ഞു: “ദുര്യോധനാ, അവരുടെ അജ്ഞാതവാസം അവസാനിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. നിയമപ്രകാരം അവർ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു.” അങ്ങനെ, പാണ്ഡവർ തങ്ങളുടെ അജ്ഞാതവാസം വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കി, തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വത്വം വെളിപ്പെടുത്തി. വിരാടരാജ്യം മുഴുവൻ ആഹ്ലാദിച്ചു. പാണ്ഡവർക്ക് അവരുടെ രാജ്യാവകാശം തിരികെ ചോദിക്കാനുള്ള സമയം വന്നെത്തി